Przejdź do głównej zawartości

Zupełnie nowy Testament i lista celów do realizacji przed śmiercią

Ostatnio oglądałam film Zupełnie Nowy Testament. Francuski film o Bogu, który jest złośliwym pijakiem i stworzył ludzi tylko dla swojej zabawy. Jego syn J.C. nie wytrzymał i shakował pralkę, żeby uciec z ich mieszkania znajdującego się w bliżej nieokreślonej przestrzeni.

Później w jego ślady poszła młodsza siostra. Ale najpierw zawirusowała ojcu komputer. A bez komputera nic nie może zrobić. Wyruszyła na ziemię, żeby zebrać 6 apostołów. Dlaczego tyłu? Bo jej matka uwielbia baseball gdzie jest 18 graczy. J.C.miał 12 więc do 18 brakuje właśnie 6. Przed odejściem wysyła wszystkim ludziom daty ich śmierci czym powoduje wiele kłopotów. Min pokój na świecie i romans Catherine Deneuve z gorylem.



Co byście zrobili znając swoją datę śmierci? Zakładając że mielibyście jeszcze czas coś zrobić. Dni, tygodnie, miesiące? 

Ostatnio modne stało się tworzenie list z tym, co chce się zrobić przed śmiercią, tak zwane bucket list. Można znaleźć listy krótsze, dłuższe. Pełne ambitnych celów i takich całkiem prozaicznych. Z każdej bije przekonanie "to właśnie chcę zrobić w życiu!". Trochę tym ludziom zazdroszczę bo wiedzą czego chcą i dążą do tego mniej lub bardziej konsekwentnie. Realizują punkt po punkcie. 

Zastanawiam się jednak co z osobami, które nie mają takich celów, nie potrafią ich określić. Które żyją z dnia na dzień, nie dążąc do niczego konkretnego. Czasem czerpiąc przyjemność z życia, a czasem po prostu je przeżywając. Czy to, że nie mają jasno wytyczonego planu sprawia, że są gorsi? Mniej ważni. Mniej zauważalni? 

Nie sądzę. Każdy przeżywa życie po swojemu i każdy sam musi decydować jaką drogą pójdzie. Jasne że szkoda mi osób, które miotają się szukając swojej ścieżki ale pozbywam się skutecznie kompleksu zbawiciela i nie chce już ratować świata. Bo takie życie było jak najbardziej celowe ale kończyło się tym, że żyłam życiem innych, nie swoim. Teraz odcinam się, stawiam ścianę nawet jeśli ktoś jest mi bardzo bliski. Bo z wszystkich rzeczy jakie chce zrobić przed śmiercią, przeżycie własnego życia jest dla mnie najważniejsze.

Od jakiegoś czasu praktykuję postawę ''lepiej coś zrobić i żałować, niż żałować, że się tego nie zrobiło''. Zdecydowanie lepiej się z tym czuję niż z wersją odwrotną i polecam Wam gorąco takie podejście do życia. Podobnie jak czerpanie radości z chwil. Są dni, że chwil radosnych jest mnóstwo, są takie w których trzeba się ich doszukiwać ale i tak warto cieszyć się nawet drobiazgami.

Teraz cieszy mnie, że mój komputer raczył wyrazić chęć współpracy i wygląda na to, że uda mi się opublikować ten post :) Jutro wysyłam go do specjalisty, który mam nadzieję nie będzie się upierał przy eutanazji, w końcu to jeszcze dzieciak, mam go niecałe trzy lata. 
 

Dziękuję, że jesteś :) Jeżeli podobał Ci się ten wpis i chcesz poznać mnie bliżej:

  • polub Antyspołecznego Susła Obsesjonistę na Facebooku otrzymasz powiadomienie, o nowym poście tuż po jego publikacji,
  • podglądaj na  Instagramie dowiesz się co też Suseł wyrabia, co je, pije, czyta i gdzie się podziewa, kiedy nie ma go na blogu

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Bo baby są jakieś inne...

A są. Fakt niezaprzeczalny. Od facetów różni nas tyyyyyle rzeczy, a jedną z nich jest to, że my zupełnie nie potrafimy odpoczywać. Wyobraźcie sobie taką sytuację: bliżej nieokreślony mężczyzna, nazwijmy go Ziutek, idzie na urlop. Taki od dawna wyczekiwany ale niestety tylko tygodniowy. Pierwszy dzień urlopu: Ziutek wstaje rano i łapie za ścierę i pucuje całe mieszkanie na błysk. Potem robi obiad dla współmieszkańców, którzy urlopu nie mają. Po obiedzie prasuje tą stertę, która rosła od kilkunastu dni i groziła już zawaleniem. Dzień drugi urlopu: Ziutek zniesmaczony tym, że brudne okna psują efekt pięknie posprzątanego mieszkania znowu łapie za ścierę. Kiedy okna już błyszczą leci po mopa, żeby zmyć podłogę, która się podczas mycia zabrudziła. Wstawia jakieś pranie i gotuje obiad. Dzień trzeci urlopu: Ziutek zmienia pościel i stwierdza, że w sumie jest dosyć ciepło, można by to wykorzystać bo dawno nie prał kołder i poduszek. Szukając w trzewiach mieszkania zapasowego kompletu (Ziutek jes…

Będę z Wami szczera

Bardzo mocno zastanawiałam się nad publikacją tego postu. W końcu stwierdziłam, że mam to gdzieś - publikuję. Za wszelkie przykre następstwa czytania go nie odpowiadam.


Ostatnio mam wrażenie, że stoję w miejscu.  Ok, dopiero co kupiliśmy z Chomickim mieszkanie, ba! ślub był dla mnie dopiero co. Są to dwie ogromne zmiany, a mimo to czuję, jakby nic się nie działo.  Mam ten problem, że do szczęścia potrzebuję poczucia celu. Ot taka artystyczna dusza trochę. Bez konkretnego talentu.  Czy jednak jakiś/jakieś mam?  Mam ale bardziej wypracowane niż wrodzone co jest dla mnie całkiem w porządku bo do rzemieślników mam ogromny szacunek.  Z tych moich talentów chciałabym zrobić sposób na życie. Poczyniłam nawet pewne kroki ale w którymś momencie straciłam rozpęd. Bo nie widziałam natychmiastowym efektów. A ja muszę widzieć efekty teraz, już i natychmiast. Bo inaczej traci to dla mnie sens.  Problem w tym, że natychmiastowe skutki daje tylko przedawkowanie Xenny. Z wszystkim innym nie jest tak różowo.…

Dlaczego nie chcę mieć dziecka

Od kiedy zaczęłam świadomie myśleć o dzieciach, uważałam, że będę je mieć. Nie jedno bo sama jestem jedynakiem i wolałabym aby moje dziecko miało rodzeństwo. Wbrew pozorom życie jedynaka nie jest takie łatwe, lekkie i przyjemne. Bywa samotne i mając wybór wolałabym tego swojemu dziecku darować.
Dużo dużo później, kiedy poznałam Chomickiego, stwierdziłam że chciałabym te dzieci mieć z nim. Uważam że jest świetnym materiałem na rodzica.
Czas mijał, moje bliższe i dalsze koleżanki mnożyły się intensywnie i dookoła mnie było pełno słodkich bobasów. Przyszła mi do głowy myśl, że teraz jest ten moment. Po czym straciłam pracę i moment szlag trafił. Cały czas chodziła mi po głowie myśl, że czas mija, a moja macica niczyja, a bezrobocie skutecznie odwlekało wszystko w czasie. Byliśmy w stanie utrzymać siebie i tylko siebie. Jeszcze miesiąc bez pracy i nie byłoby ciekawie.
Teraz teoretycznie jetem w idealnej sytuacji do prokreacji ale... Nie jestem okazem zdrowia. Wśród moich chorób jest przesymp…